W skrócie: jeziora Abudelauri to trzy niewielkie jeziora alpejskie, zwane zielonym, niebieskim i białym, pod wschodnią ścianą masywu Czauchi w Chewsuretii. Łatwiej zobaczyć je podczas mniej więcej 2–3-godzinnego marszu w górę doliny ze wsi Roszka. Trudniej, ale klasycznie, przechodząc z Dżuty przez przełęcz Czauchi (3341 m): to około 18–19 km i 8–10 godzin, a kończysz w innym regionie, niż zaczynasz. Obie opcje to wyprawy na lipiec–wrzesień.
Gdzie leżą jeziora Abudelauri
Masyw Czauchi to ściana skalnych iglic widocznych z doliny Dżuta koło Kazbegi, często nazywana „gruzińskimi Dolomitami”. Dżuta leży po jego zachodniej stronie, w regionie Chewi, przy Gruzińskiej Drodze Wojennej. Roszka leży po stronie wschodniej, w Chewsuretii, do której prowadzi górska droga odbijająca od doliny Aragwi koło Żinwali i wspinająca się przez Barisacho w stronę Szatili. W linii prostej obie wsie dzieli niewiele, ale drogą to długi przejazd, i na tym polega cała logistyczna łamigłówka tego trekkingu.
Najwyższe iglice sięgają 3842 m. Samą Dżutę zasiedlili Chewsurowie z drugiej strony grani, a tutejsze rodziny utrzymują więzi z tamtym regionem, więc szlak przez przełęcz to dawne połączenie obu dolin, którym latem chodzą dziś trekkingowcy.
Jak wyglądają jeziora
Jezior jest trzy, a każde ma inny kolor, zależny od wody i dna: zielone niżej, wśród łąk, głębsze niebieskie i białe tuż pod urwiskami i resztkami lodowca, często otoczone śniegiem jeszcze w lipcu[1][2]. Łąki wokół usiane są wielkimi głazami, „kamieniami z Roszki”, a latem pasterze wypasają niżej owce i bydło. W pobliżu jezior są miejsca na namiot i źródła wody[1].
Opcja 1: z Roszki do jezior i z powrotem
Z Roszki ścieżka wspina się doliną do jezior w mniej więcej 2–3 godziny, a wraca się tą samą drogą. To równomierne podejście, a nie technicznie trudny teren, odpowiednie dla osób w niezłej formie, które chcą zobaczyć jeziora bez przechodzenia przełęczy. Sprawdza się jako część wyjazdu do Chewsuretii: Roszka leży przy drodze do Szatili i Mutso, więc jednego dnia możesz pójść do jezior, a następnego pojechać dalej do wsi z wieżami. Tę drogę opisuje nasz przewodnik po Szatili i Mutso.
Opcja 2: przejście Dżuta–Roszka przez przełęcz Czauchi
Trasa w liczbach
- Dystans: około 18–19 km z Dżuty do Roszki[1][3].
- Podejście: około 1280–1300 m przewyższenia, w większości po stronie Dżuty[1].
- Najwyższy punkt: przełęcz Czauchi na wysokości 3341 m[1][3].
- Czas: 8–10 godzin dla osoby w dobrej formie, w jeden długi dzień[1][3]. Wiele osób nocuje pod namiotem przy jeziorach i dzieli trasę na dwa dni.
- Trudność: średnia od strony Dżuty, większa w przeciwnym kierunku, gdzie długie podejście zaczyna się od strony Roszki[1].
Przebieg szlaku
Z Dżuty (około 2200 m) szlak prowadzi w górę doliny obok schroniska Fifth Season i łąk pod iglicami, tą samą trasą co standardowa jednodniowa wędrówka w Dżucie. Za małym jeziorem pod szczytami ścieżka robi się stroma: luźny piarg, a na początku sezonu stary śnieg aż do przełęczy. Ze szczytu patrzysz prosto w dół na jeziora Abudelauri. Zejście jest początkowo strome, do jezior dochodzi się w około 2 godziny[1], a potem szlak prowadzi doliną w dół do Roszki.
Etap po etapie z Dżuty
- Z Dżuty do schroniska Fifth Season: około 30 minut krótką, bardzo stromą ścieżką z wioski[3].
- Ze schroniska do małego jeziora i wodospadu pod szczytami: około 1,5 godziny płaskim szlakiem[3].
- Od małego jeziora na przełęcz Czauchi: jeszcze około 2 godziny stromym, luźnym odcinkiem[3].
- Z przełęczy do jezior: około 2 godziny, początkowo stromo[1].
- Od jezior do Roszki: w dół tą samą ścieżką doliną co w opcji 1. Podejście zajmuje 2–3 godziny, więc zejście potrwa krócej.
Jeden dzień czy dwa
Nocleg pod namiotem przy jeziorach skupia całe podejście pierwszego dnia, a drugiego zostawia łatwiejsze zejście do Roszki, ale namiot i jedzenie trzeba przenieść przez przełęcz. Nocleg w Fifth Season poprzedniego wieczoru oszczędza strome wyjście z Dżuty rankiem w dniu przejścia.
Kiedy iść: sezon
Przełęcz zwykle daje się przejść w drugiej połowie czerwca, a pewne okno to lipiec do końca września[1]. Wcześniej śnieg na stromych zboczach pod przełęczą jest realnym zagrożeniem, zwłaszcza przy zejściu. Od października pierwszy śnieg może spaść w każdej chwili.
W tym oknie lipiec i sierpień to kwitnące łąki i najpewniejsza pogoda, a wrzesień jest bardziej przejrzysty i spokojniejszy. Od października droga do Dżuty i schroniska przygotowują się do zimy.
Czy ten trekking jest dla Ciebie?
Przejście odpowiada osobom z pewnym doświadczeniem górskim, które dobrze czują się na piargu i stromym terenie, dadzą radę iść 8–10 godzin i mają porządne buty, warstwy odzieży i ochronę przed deszczem. Pogoda na przełęczy szybko się zmienia; w letnie popołudnia zbierają się chmury, więc wczesny start ma znaczenie. To nie jest trasa dla początkujących, dla osób, które źle się czują na luźnych zboczach, ani na pierwszy dzień w górach. Jeśli to dla Ciebie za dużo, wędrówka doliną Dżuta do widoku na Czauchi daje iglice bez przełęczy, a marsz z Roszki daje jeziora bez niej. Nasze porównanie Truso i Dżuty opisuje łatwiejsze wędrówki koło Kazbegi.
Jak dojechać na oba końce trasy
Jak dojechać do Dżuty
Do Dżuty jest z Tbilisi około 160 km i 3,5–4 godziny do miejsca zamknięcia drogi, przez przełęcz Dżwari (2379 m) do Sno, a potem w górę doliny. Gruntowa droga ze Sno wspina się około 30 minut terenówką 4x4[3], a sezonowy bus, który kiedyś kursował doliną, został zlikwidowany[5]. Bez własnego kierowcy weź marszrutkę (minibus) z dworca autobusowego Didube w Tbilisi do Stepancmindy, około 3–3,5 godziny i 20 GEL w 2026 roku[5], a stamtąd załatw miejscową terenówkę. Dżuta leży około 20 km od miasteczka, 40–50 minut do miejsca zamknięcia drogi. Nasz przewodnik o tym, jak dojechać z Tbilisi do Kazbegi, porównuje sposoby dojazdu.
Jak dojechać do Roszki i z powrotem
Droga biegnie wzdłuż Aragwi obok zbiornika Żinwali do Barisacho i Korszy i na dużej części tego odcinka jest utwardzona. Roszka leży po południowej stronie przełęczy Datwisdżwari, więc nie trzeba jej przekraczać, by tam dotrzeć. Za Korszą droga do Szatili to wąski, nieutwardzony trakt ze stromymi przepaściami i bez barierek[6], w sumie co najmniej 4–5 godzin z Tbilisi. Marszrutka kursuje z Didube do Szatili dwa razy w tygodniu, czyli zbyt rzadko, by planować wokół niej odbiór.
Jazda własnym samochodem
Większość popularnych wypożyczalni wprost zakazuje wjazdu swoimi autami do Dżuty i Chewsuretii, a jazda po tych drogach zwykłym wypożyczonym samochodem, nawet z napędem 4x4, może unieważnić ubezpieczenie[7]. Nasz przewodnik po górskich drogach 4x4 w Gruzji wyjaśnia, jakie są inne możliwości.
Trzydniowy plan przejścia
- Dzień 1: z Tbilisi do Stepancmindy Gruzińską Drogą Wojenną, 152 km i 3–3,5 godziny bez postojów. Nasz dwudniowy plan na Kazbegi opisuje przystanki po drodze i cerkiew Świętej Trójcy w Gergeti w wieczornym świetle. Nocleg w Stepancmindzie lub w Dżucie.
- Dzień 2: wczesny start z Dżuty, przez przełęcz do jezior. Nocleg pod namiotem przy jeziorach albo dalszy marsz do Roszki, jeśli idziesz w jeden długi dzień.
- Dzień 3: zejście do Roszki, gdzie czeka Twój samochód, potem powrót do Tbilisi albo dalej w stronę Szatili i Mutso.
Dodaj zapasowy dzień na pogodę i zachowaj kolejny przed lotem do domu. Jeśli prognoza wyklucza przełęcz, zamień przejście na wędrówkę w Parku Narodowym Kazbegi: dolina Truso to niemal płaski spacer, daleko poniżej przełęczy.
Gdzie nocować
- Stepancminda: główne miasteczko, w którym nocuje większość odwiedzających Dżutę.
- Dżuta: kilka rodzinnych pensjonatów we wsi oraz proste schroniska i pola namiotowe na łąkach powyżej, takie jak Fifth Season.
- Jeziora: miejsca na namiot ze źródłami wody w pobliżu[1].
- Szatili, jeśli jedziesz dalej: rodzinne pensjonaty, niektóre w odnowionych wieżach, z prostymi pokojami, czasem ze wspólną łazienką, i domowymi kolacjami i śniadaniami. Mutso leży około 12 km dalej w dół doliny. Zobacz naszą stronę o Szatili.
Logistyka, która zaskakuje
- Samochód musi objechać góry. Zaczynasz w Dżucie, a kończysz w Roszce, a przejazd między nimi prowadzi z powrotem w dół Gruzińskiej Drogi Wojennej i w górę do Chewsuretii: kierowcy zajmuje to większą część dnia. Odbiór w Roszce załatw przed wyjściem; transportu jest tam mało, a turyści bez rezerwacji kończą na szukaniu kierowcy po wsi[1].
- Droga do Dżuty. Od osunięcia w czerwcu 2025 roku ostatnie 2,6 km drogi ze Sno do Dżuty jest zamknięte dla samochodów. W zależności od dnia za uszkodzony odcinek przewozi wiejska taksówka albo trzeba go przejść pieszo, co dodaje 40–90 minut. Sprawdzamy stan drogi przed każdym terminem w Dżucie.
- Decyduje pogoda. Miej zapasowy dzień. Przejście przełęczy w chmurach lub deszczu jest co najmniej nieprzyjemne, a może być niebezpieczne.
- Weź miejscowego przewodnika. Ścieżka jest używana każdego lata, ale we mgle łatwo ją zgubić na piargu. Przewodnik górski, który zna przełęcz, jest wart swojej ceny.
- Ubezpieczenie. Od 1 stycznia 2026 roku ubezpieczenie podróżne z sumą co najmniej 30 000 GEL jest obowiązkowe dla przyjezdnych; upewnij się, że Twoje obejmuje wędrówki górskie.
Co zabrać
- Gotówkę w lari i wodę: w Dżucie nie ma bankomatu ani większego sklepu, a w Chewsuretii nie ma bankomatów wcale. Zaopatrz się w Stepancmindzie.
- Ciepłą warstwę i kurtkę przeciwdeszczową: dolina Dżuta leży na wysokości od 2200 do 2600 m, a wieczory w Chewsuretii są chłodne nawet w sierpniu. Nasza lista rzeczy do spakowania do Gruzji omawia resztę, w tym krem z filtrem, bo słońce na wysokości szybko parzy.
- Paszport, jeśli jedziesz dalej do Szatili: do Dżuty nie trzeba żadnych dokumentów, ale na drodze w okolicach Szatili i Mutso może go sprawdzić straż graniczna.
- Telefon, ale bez polegania na nim: zasięg w wysokich dolinach jest dziurawy, a pomoc medyczna jest kilka godzin drogi stąd. Numer alarmowy w Gruzji to 112.
Na tych pastwiskach stad pilnują psy pasterskie. Trzymaj dystans, obejdź stado i nie biegnij.
Czauchi i Abudelauri z nami
Nie sprzedajemy przejścia przez przełęcz jako stałej wycieczki, bo samochód musi objechać góry, a sam dzień zależy od pogody. Zamiast tego proponujemy prywatną wędrówkę doliną Dżuta, długi dzień z Tbilisi z miejscowym przewodnikiem górskim w stronę widoku na Czauchi (lipiec–wrzesień), oraz wyprawę Gruzja 4x4: Tuszetia i Chewsuretia w 8 dni, która obejmuje dzień wędrówki w Dżucie lub Truso i przejazd przez Barisacho i Korszę w drodze do Szatili. Jeśli chcesz pełnego przejścia Dżuta–Roszka, podaj nam swoje daty: możemy zaplanować wyjazd z przewodnikiem górskim, nocleg w Kazbegi przed trekkingiem i Twój własny samochód czekający w Roszce. Nic nie płacisz teraz.
Źródła
- Caucasus Trekking, "From Dżuta to Roshka via Chaukhi pass": caucasus-trekking.com
- Georgia Travel (Narodowa Administracja Turystyki Gruzji), "Dżuta – Chaukhi – Abudelauri Lakes – Roshka": georgia.travel
- Bucketlistly, "Dżuta Valley complete hiking guide": bucketlistly.blog
- Travelsauro, "Hiking from Dżuta to Roshka via the Chaukhi Pass": travelsauro.com
- Wander-Lush, "Complete Guide to the Dżuta Valley Hike" i "How to Travel From Tbilisi to Kazbegi in 2026": wander-lush.org, wander-lush.org
- Wander-Lush, "How to get from Tbilisi to Shatili": wander-lush.org
- Wander-Lush, "Renting a Car in Tbilisi and Driving in Georgia in 2026": wander-lush.org
Ostatnio sprawdzono: wrzesień 2026. Śnieg na przełęczy i stan drogi do Dżuty zmieniają się co sezon; sprawdź warunki blisko swojego terminu.


