Przejdź do głównej treści

Porady podróżnicze

Twierdza Narikala i kolejka linowa w Tbilisi

Twierdza Narikala to IV-wieczna warownia na grzbiecie nad Starym Miastem w Tbilisi. Najłatwiej wjechać na górę kolejką linową z Parku Rike, w niecałe dwie minuty; ze szczytu dojdziesz do Matki Gruzji, zejdziesz do łaźni lub do Ogrodu Botanicznego.

Prywatna wycieczka: Prywatna wycieczka po Tbilisi: Stare Miasto, Narikala i kolejka linowa

Autor: 6 min czytaniaTbilisi
Mury twierdzy Narikala i cerkiew św. Mikołaja na grzbiecie nad kolorowymi domami Starego Miasta w Tbilisi

Zdjęcia: Gerd Eichmann (CC BY-SA 4.0) · Wikimedia Commons

W skrócie: twierdza Narikala to ruiny warowni na grzbiecie nad Starym Miastem w Tbilisi, zbudowanej po raz pierwszy w IV wieku[9]. Najszybciej wjedziesz na górę kolejką linową z Parku Rike na lewym brzegu Kury (Mtkwari); przejazd nad rzeką trwa niecałe dwie minuty[3]. Na górze możesz przejść się wzdłuż murów, dojść do pomnika Matki Gruzji, a potem zejść do łaźni siarkowych lub do Narodowego Ogrodu Botanicznego za twierdzą. Zarezerwuj godzinę lub dwie, więcej z ogrodem.

Krótka historia twierdzy Narikala

Średniowieczna kronika gruzińska datuje pierwszą twierdzę na tym grzbiecie na 368 rok, kiedy zbudował ją namiestnik wysłany przez króla perskiego, jeszcze zanim Tbilisi zostało stolicą[9]. Wiele razy zmieniała właściciela: w 628 roku zdobyła ją i zniszczyła armia bizantyjsko-chazarska, król Dawid Budowniczy (1089–1125) zajął ją wraz z miastem w 1122 roku, Timur w 1386 roku, a Herakliusz II odbił ją z rąk perskiego garnizonu w latach 1747–48[9]. Nazwa Narikala pojawia się po raz pierwszy w zapisach z XVII wieku, kiedy oznaczała wewnętrzną cytadelę twierdzy; wcześniejsze źródła nazywają ją Kala lub Szurisciche[9].

Trzęsienie ziemi w 1827 roku zniszczyło twierdzę wewnętrzną i poważnie uszkodziło mury zewnętrzne[9]. Przetrwały tylko fragmenty murów z XII–XIII i XVII wieku, w dużej części odnowione w latach 70. i 80. XX wieku[9]. To wpisany do rejestru zabytek dziedzictwa kulturowego Gruzji, udostępniony jako ruina, ze schodami i ścieżkami wzdłuż murów; w ostatnich latach części zamykano z powodu renowacji, więc przed wyjściem sprawdź, co jest dostępne.

W obrębie murów stoi cerkiew św. Mikołaja. XIII-wieczną cerkiew w XIX wieku wykorzystywano jako skład prochu i została zniszczona, gdy proch eksplodował; obecną cerkiew zbudowano na jej fundamentach w 1997 roku[10]. Obowiązuje odpowiedni strój: zakryte ramiona i kolana, a kobiety zakrywają włosy.

Kolejka linowa z Parku Rike na Narikalę

Kolejka linowa otwarta w czerwcu 2012 roku łączy Park Rike, przy Moście Pokoju, z grzbietem twierdzy[3]. Ma około 500 m długości, a małe gondole zabierają do ośmiu osób każda[2].

  • Cena: 2,5 GEL w jedną stronę według oficjalnej taryfy miejskiej[4]. Wjazd i zjazd płaci się osobno.
  • Płatność: kartą komunikacyjną Metromoney, którą kupisz na stacji i którą możesz też płacić w metrze i autobusach[2][5]. Karty kupione na komunikację miejską w Tbilisi działają i tutaj.
  • Godziny: mniej więcej od późnego przedpołudnia do późnego wieczora, zimą krócej niż latem; kolejka może stanąć przy silnym wietrze lub z powodu konserwacji[5].
  • Kolejki: w letnie wieczory i weekendy licz się z czekaniem. Rano jest spokojniej.

Większość ludzi wjeżdża na górę i schodzi pieszo, co jest łatwiejszym kierunkiem dla kolan.

Jak wejść na Narikalę pieszo

Jeśli wolisz iść, ścieżki prowadzą w górę ze Starego Miasta w pobliżu łaźni i z Sololaki. Droga jest krótka, ale stroma, po kocich łbach i schodach, które po deszczu są śliskie. Płaskie buty z dobrą podeszwą są tu ważniejsze niż gdziekolwiek indziej w Tbilisi.

Matka Gruzja

Dalej grzbietem na zachód stoi Kartlis Deda, czyli Matka Gruzja: 20-metrowa postać postawiona po raz pierwszy w 1958 roku na 1500-lecie Tbilisi[6]. Jej autorem był rzeźbiarz Elguja Amaszukeli. Pierwszy posąg był drewniany, w 1963 roku obłożono go aluminium, a w 1997 roku zastąpiono nowym[6]. W lewej ręce trzyma czarę wina dla gości, którzy przychodzą jako przyjaciele, a w prawej miecz dla tych, którzy przychodzą jako wrogowie[6]; Gruzini powiedzą Ci, że to kwintesencja narodowego charakteru.

Ścieżka od górnej stacji kolejki do pomnika biegnie grzbietem, z widokami w dół na Sololaki z jednej strony i Stare Miasto z drugiej.

W dół do łaźni i wodospadu

Od twierdzy ścieżka i schody prowadzą w dół do Abanotubani, dzielnicy łaźni z ceglanymi kopułami. Na dnie wąwozu za łaźniami jest wodospad Legwtachewi, kilka minut spacerem po drewnianej kładce. To naturalne miejsce na zakończenie spaceru, a prywatna sala w łaźni siarkowej to dobre zwieńczenie dnia; zarezerwuj ją wcześniej. Zajrzyj do naszego przewodnika po łaźniach siarkowych.

Narodowy Ogród Botaniczny

Za twierdzą, w wąwozie Cawkisis-Cqali, leży Narodowy Ogród Botaniczny Gruzji. Zajmuje 161 hektarów i został oficjalnie założony w 1845 roku, choć ogrody królewskie odnotowano w tym miejscu wcześniej[7]. Najczęściej fotografowany jest łukowy most nad wodospadem, zbudowany w 1914 roku[7]. Główne wejście jest u stóp twierdzy, więc łatwo połączyć ogród z Narikalą[7]. Wstęp jest płatny, a ścieżki pagórkowate; poświęć mu co najmniej godzinę.

Kiedy najlepiej odwiedzić Narikalę

  • Późne popołudnie i zachód słońca: światło pada na Stare Miasto, Metechi i rzekę, a gdy schodzisz, zapalają się światła miasta. To także pora największego ruchu.
  • Rano: spokojniej, latem chłodniej i lepiej na Ogród Botaniczny.
  • Lato: w lipcu i sierpniu w Tbilisi w południe jest średnio około 30 °C[8], a na grzbiecie jest mało cienia. Idź wcześnie lub późno.
  • Zima: w pogodne zimowe dni widać ośnieżony Kaukaz; ścieżki mogą być oblodzone.

Dla kogo jest Narikala

Niemal dla każdego. Kolejka zwalnia ze wspinaczki, ale sama twierdza to nierówne kamienie i schody, a zejście jest strome. Z wózkiem dziecięcym jest ciężko, a dla osób, które nie czują się pewnie na nogach, rozsądną opcją jest kolejka w obie strony i krótki rzut oka z górnej stacji. Mury miejscami mają niezabezpieczone urwiska; trzymaj dzieci blisko.

Narikala z nami

Nasza prywatna wycieczka po Tbilisi zaczyna się przy Metechi, wjeżdża kolejką z Parku Rike na Narikalę i do punktu widokowego przy Matce Gruzji, a potem schodzi obok wodospadu Legwtachewi i kopuł łaźni na Stare Miasto. 5-dniowa wycieczka Serce Gruzji śladami dziedzictwa łączy pierwszego dnia Muzeum Narodowe ze spacerem po Starym Mieście i kolejką, a 6-dniowa wycieczka Gruzja zimą robi to samo w dniu w Tbilisi. Jak wpleść Narikalę w dłuższy pobyt, opisujemy w tekście Tbilisi w 1, 2 lub 3 dni i na naszej trasie spaceru po Starym Mieście. Aktualną cenę znajdziesz na stronie każdej wycieczki; możesz też zaplanować własne dni w Tbilisi, a my wyślemy prywatny plan wycieczki z ceną. Teraz nic nie płacisz.

Źródła

  1. Wikipedia, "Narikala": en.wikipedia.org
  2. Georgia.to, "Rike Cable Car": georgia.to
  3. Georgia About, "Aerial tramway in Tbilisi" (czerwiec 2012): georgiaabout.com
  4. Tbilisi Transport Company, taryfa standardowa: ttc.com.ge
  5. Wander-Lush, "Tbilisi Public Transport Guide": wander-lush.org
  6. Wikipedia, "Kartlis Deda": en.wikipedia.org
  7. Wikipedia, "National Botanical Garden of Georgia": en.wikipedia.org
  8. Climates to Travel, "Tbilisi climate": climatestotravel.com
  9. Georgian Encyclopedia, "Narikala": georgianencyclopedia.ge
  10. Georgian National Tourism Administration, "Narikala": georgia.travel

Ostatnio sprawdzono: listopad 2026. Ceny i godziny kursowania kolejki się zmieniają; sprawdź je w dniu wizyty.